Page banner

Broedplaats

Categorieën

Als man in de zorg

Gepost door Jordey de Vries 10 maanden geleden

Hoi allemaal! Ik ben Jordey, 20 jaar oud en in september begonnen met de hbo-verpleegkunde opleiding! Daarnaast werk ik in de thuiszorg wat ook een superleuke tak is van de zorg, maar, als man gaat het vaak allemaal net even wat anders in de zorg.

In de thuiszorg heb ik zo mijn vaste routes. Elke cliënt heeft zo ook zijn of haar eigen zorgteam. Helaas zat mijn werk er bij deze thuiszorgorganisatie op en mocht ik gelijk bij een andere werkgever beginnen (ja zo erg zijn de tekorten aan ons). Ondanks dat ik de keuze had gemaakt om naar een andere werkgever toe te gaan, bouw je vooral als thuiszorgverlener al snel een band op met je cliënten. Voor de één ben je degene die in de ochtend haar steunkousen aan komt trekken en haar wond uit spoelt, voor de ander ben je het persoon wat er elke dag weer voor zorgt dat je weer in een heerlijk schoon en droog bedje komt te liggen omdat het helaas wat bevuild was. Daarnaast ben je voor sommige ouderen het enige gezicht wat ze nog zien.

Vandaag zou ik dan ook voor het laatst bij twee van mijn vertrouwde clienten langs gaan. Twee oudere dames. Elke dag deden we het voor hun vertrouwde riedeltje. Als ik de één in bed geholpen had kon de ander nog even tv kijken en dan was het voor haar ook de hoogste tijd om naar bed te gaan. Vandaag was de laatste dag dat ik hun zou zien. Ik weet nog maar al te goed dat ik op de eerste dag weinig goed kon doen en nu ik de deur uit zou lopen ze het heel jammer vonden dat ik weg zou gaan. Zo snel kan het gaan in 2 maanden tijd! Toen ik mevrouw naar bed wilde brengen kreeg ik eerst een zelf gemaakte kaart en een flesje wijn in mijn handen gedrukt, “hier, asjeblieft, omdat je zo goed voor ons gezorgd hebt”. Mevrouw vroeg of ik nog terug zou komen en hoe graag ik het ook wilde, de keuze voor de andere werkgever stond vast. Op dit moment realiseerde ik mij hoe belangrijk de thuiszorg eigenlijk is. Mensen die zelf niet alles of helemaal niets meer kunnen mogen helpen is 1 van de mooiste dingen die er bestaat! Terwijl je bezig bent maak je een praatje en dat haalt vaak ook weer wat eenzaamheid weg bij deze mensen.

Maar even terug naar de thuiszorg. Als je de eerste keer als man aan de deur staat bij een client, verschillen de reacties vaak enorm van “Goedemorgen, wat fijn dat je er bent!” tot “Een man aan mijn deur, is dat nieuw” of “wat kom je doen?”. Als man in de verpleging is dat vaak even wennen voor jou en voor de cliënten. Maar goed, wennen is het ook als je in een klas komt van 25 dames en jij bent 1 van de 2 mannen. Het beeld van onze ouderen is vaak nog dat de mannen met grove werk in de techniek uitvoeren en de vrouwen zorg verlenen. Veel mensen geven ook aan liever een vrouw als verpleegkundige te hebben! Tot nu toe trekt deze reactie na een kopje koffie of thee met diegenen altijd al heel snel weg. Als je weer moet gaan is de reactie dan vaak “wanneer zie ik je weer?”.

Als man in de zorg is het even omschakelen om in een “vrouwenwereld” terecht te komen, maar als je er uiteindelijk bent, besef je dat je het mooiste beroep ter wereld gekozen hebt, mensen die jou nodig hebben mogen helpen!

 Kies ook voor een beroep wat ertoe doet en kom ook in de ouderenzorg werken! Want jij wilt toch ook dat jij zelf later geholpen wordt als het even niet meer gaat? Schrijf je daarom NU in voor een zorgopleiding en wie weet tot snel!

Deze post heeft 1 lid

Reacties (1)

Jos Smaling zegt... 9 maanden geleden

Ik ben Jos Smaling en heb als man veel geleerd in de gezondheidszorg, ik heb A-verpleegkunde. de hartbewakingsopleiding en de intensive care opleiding met succes afgerond. Ik heb ongeveer 15 jaar op de intensive care van het academisch ziekenhuis gewerkt!

Helaas word het vak nog steeds ondergewaardeerd wat betreft salaris en de werkdruk is aanzienlijk hoog

LOG IN of MELD JE AAN om te participeren
Share